سلام به همه
امروز اتفاقي افتاد تا كمي ياد گذشته كنم
در گذشته دور به الكي براي خودمون ورزش مي كردم
و از ورزشهاي مورد علاقم شنا ، كوهنوردي ، پينگ پونگ و … بود.
كوهنوردي هم برام هم ورزش بود و هم تفريح ، تا سال 83!!!
سال 83 كه محل كارم تغيير پيدا كرد در مجموعه جديد با دوستاني آشنا شدم واقعا عزيز
واقعا مهربان و خونگرم و گروهي كه از بودن با آنها لذت ميبردم.
يك گروه كوهنوردي كه به معني واقعي معناي كوهنوردي را درك كرده بودند
كوهنوردي ورزشي ست كه رقابت در آن راه ندارد
رقابت در زود رسيدن و جدا رفتن ، واقعا خطر براي خود فرد دارد
ورزشي ست كه وقتي همه به قله رسيدند يعني گروه موفق بوده
و اين گروه به معني واقعي بدين شكل بود
البته بگويم در هر گروه اختلاف نظر وجود دارد و اين گروه از آن مسائل مستثني نبود
اما در مجموع عالي بود
من را هم از سال 83 به جمع خود پذيرفتند و بعد از يكسال مسئول روابط عمومي گروه
شدم تا سال 88
اين 5 سال تجربيات ، سختيهاي زيبا ، صعودهاي حرفه اي و تفريحي و خيلي موارد ديگر
مخصوصا دوستان زيادي را براي من بود.
امروز از روزهاي بود كه مروري به عكسهاي اين دوران داشتم و خاطرات بسيار زيباي آن
برايم مرور شد
پ.ن.1: جا داره از دونفر هم ياد كنم
سرپرست گروه استاد عزيزم، جناب آقاي جبرائيل ايماني كه واقعا نقش بسزايي در كنار
هم بودن اين گروه داشت و
رئيس قبلي خوب و دوست عزيزم، آقاي رضا احمدي كه من را با اين گروه آشنا كرد و در
خيلي از صعودها يار و ياورم بود.
در آينده نزديك باز هم از اين گروه خواهم گفت
پ.ن.2: به همه توصيه ميكنم الان كه بهترين و زيباترين زمان كوهنورديه ، يه سري به
كوههاي اطراف منطقشون بزنن
پ.ن.3: يه سري هم به سايت كوه ( http://www.kouh.ir ) بزنيد و اگر دوست داريد به
اسم خودتان ثبت نام كنيد و هر مطلب زيبايي داريد و يا مسير خاصي را ميخواهيد معرفي
كنيد، با نام خود وارد نمائيد.
پ.ن.4: يادم رفت بگم ديگه خيلي تنبل شدم ، از سال 88 كه يكم فعاليت گروه كمتر شد و من هم كمتر كوه ميرم و واقعا بگم براي خودم متاسفم……
پ.ن.5: راستي امروز يادي از كنسرت سالار عقيلي شد
يادم افتاد مدتيه كه متن شعرش رو آماده كرده اما هنوز روي وبلاگم فعالش نكردم
لذا ضميمه اين پستم ميكنم:
نام جاويد وطن
صبح اميد وطن
جلوه کن در آسمان
همچو مهر جاودان
وطن اي هستي من
شور و سرمستي من
جلوه کن در آسمان
همچو مهر جاودان
بشنو سوز سخنم
که هم آواز تو منم
همهي جان و تنم
وطنم وطنم وطنم وطنم
بشنو سوز سخنم
که نواگر اين چمنم
همهي جان و تنم
وطنم وطنم وطنم وطنم
همه با يک نام و نشان
به تفاوت هر رنگ و زبان
همه با يک نام و نشان
به تفاوت هر رنگ و زبان
همه شاد و خوش و نغمه زنان
ز صلابت ايران جوان
ز صلابت ايران جوان
ز صلابت ايران جوان
سلام مسیحای عزیز آپم!
حتما بیا!
تو سایت کوه رفتم، تو گالری تصاویر… عکس یکی مونده به آخر یه چیز شبیه همون تصویری هست که من دیدم… اما با برف بیشتر
سلام
این پستت رو که می خوندم دقیقا یاد یه چیزی افتادم که برام خیلی لدت بخشه.
خواهر من از سال 73-4 کوهنوردی حرفه ای میکنه و عضو یکی از باشگاه ها بود. بماند که هر موقع اینا برنامه داشتن، مخصوصا تو زمستون، تا برن و برگردن مامان من چه حالی داشت. اما خودش کلی لذت میبرد. تا اینکه مزدوج شد و دیگه کم کم درگیر زندگی. اما هنوزم حسرت اون دورانش رو میخوره و میگه حتما یه روزی بازم اون روزا رو تکرار می کنم.
کوه رو دوست دارم اما نه به عنوان یه برنامه همیشگی. اما دیوونه شنا هستم.
اما چیزی که من یادم اومد اینه. اولین و تنها قله ای که تا حالا تو عمرم رفتم، قله توچال. یه روز تو بهمن ماه 82 بود. با تله کابین تا ایستگاه 7 رفتیم و ازونجا هم تا قله. یه روز آفتابی بود و هوا عالی بود. اولین بار بود که داشتم به یه قله میرفتم و طبعا تو دلم کلی ذوق داشتم. جتی الان که یادش افتادم هم اون حس رو دارم.
اون بالا که رسیدم جلوم چیزی دیدم که هنوزم تصویرش از ذهنم بیرون نرفته. دماوندِ استوار، دقیقا روبروم بود. با کلاهکش رو سرش. انقدر نزدیک بود که هنوزم فکر می کنم اگر دستمو دراز می کردم میگرفتمش تو دستم.
تصویریه که طی این چند سال همیشه باهام هست و دوستش دارم.
و چه آفتاب نرمی هم میتابید.
به خودم قول دادم امسال یه روز حتما بازم برم توچال و اون تصویر رو تو ذهنم دوباره زنده کنم. امیدوارم بتونم قولم رو عملی کنم.
ممنون از این موزیک واقعا عالی که گذاشتین. این اجرا رو امسال تو کنسرتش شنیدم. وااای که چه لذتی داشت.
سالار خان عقیلی رو بسیار دوستش دارم.
مسیحا خیلی قشنگ بودن. این آهنگ رو با صدای دریا دادور هم خیلی دوست دارم.
ممنون بابت دانلودها!
راستی آپ هم هستیم ها!کم پیدایی!؟
شعرش رو خیلی دوست دارم.