فندک تب دار

خط رو پیشونیم
چشمای بارونیم
دستای لرزونم
پاهای بی جوونم
روح سرگردونم
گلای ایوونم
حتی چوب سیگارم
فندک تب دارم
دوست دارن برگردی

خنده ی غمگینم پلکای سنگینم الکل تو خونم

خونه ی زندونم خونه ی متروکم گلای گلدونم

بار روی دوشم شونه ی داغونم دوست دارن برگردی

دوست دارن برگردی …

تو آن عهدی که با من بسته بودی مگر بهر شکستن بسته بودی
تو سنگین دل چرا از روز اول نگفتی دل به رفتن بسته بودی
نگفتی دل به رفتن بسته بودی

بغضای پنهونم چشمای گریونم حال خوب و بدمو به چشات مدیونم
بغضای پنهونم چشمای گریونم حال خوب و بدمو به چشات مدیونم

خیلی دلتنگ توام …

نمی خوای برگردی ؟ …

ماه پیشونی

میونه این همه سرگردونی دله من گرفته ماه پیشونی
بیا باز دوباره بی تابم کن منو تو رنگه چشات خوابم کن

نگو قصه آخرش مرگه منه داره چشمات منو آتیش میزنه
نگو از تلخیه دنیا سیرم نگو میرم نگو که میمیرم

ای گل بهارم دشت لاله زارم قلبه داغدارم سنگ بی مزارم
درد موندگارم روز ناگوارم زخم بی شمارم زهر روزگارم

خنده هامو با تو از نو ساختم باز به حرفایه تو دل میباختم
میونه این همه سرگردونی اومدم تو قلبه تو مهمونی

بیستونه قلبمو میکندم شکل خنده هات شدم میخندم
چشات از صد تا غزل بهتر شد خنده هات غنچه ولی پرپر شد

ای گل بهارم دشت لاله زارم قلبه داغدارم سنگ بی مزارم
درد موندگارم روز ناگوارم زخم بی شمارم زهر روزگارم